Нека ми дозволат да си го испишам
своето име на небото за никогаш
да не исчезне, и ќе престанам да пишувам...
Ако добро се сеќавам, беше петок. Кога раскажувам за ова, никогаш меморијата не ми влева апсолутна доверба, секогаш постои можност да извиси. Настани, случки, лица, убави и неубави, потребни и одвишни – меморијата има свој капацитет, а јас не сакам да го преценувам. Затоа, овој податок земете го со резерва. Да, денот изгледа беше петок, а...
Книгата „Меше на годината – поема со масни наслаги“ е втора книга на Иван Шопов по првата која беше наградена за најдобра дебитантска книга и која беше ветувачко деби на авторот...
„Музорама“ (2008 г.) е студентски филмски проект базиран на делото на францускиот илустратор Музо. Направена во рок од шест недели, оваа анимација оживува еден надреалистички свет во кој сè функционира совршено – во обратна насока на логиката и законите на физиката.
Предмет на истражувањето се литературните врски остварени во поезијата на Блаже Конески со тројцата истакнати руски поети: Александар Блок, Сергеј Есенин и Борис Пастернак.
Рамнодушноста на Мерсо ја оголува хипокризијата на општеството, а ја открива и немоќта на општеството да обезбеди потрага по смисла...
„Суштината на новата уметност нема да бидат лесните звуци на зборовите или играњето со бојата сами по себе, ниту нејзината ’квинтисенција’ ќе бидат темата и содржината...“ Кратка визија за насоките по кои ќе оди уметноста од пред речиси еден век.
Прецизноста на опишувањето на световите што се уриваат и раѓаат во одредени клучни моменти од животот на еден човек, што ја има кај Ое, се оправдува со тоа што човекот е Јапонец. :) Дури и во интервјуто Ое зборува за своите лични и писателски искуства на истиот начин.
„Единаесет жени“ е прва книга на Снежана Младеновска Анѓелков, издание на „Или-или“ (2011 г.). Книгата ми легна. Не до толку за да не ми излезе од глава со месеци, но доволно за да кажам дека вреди да се прочита...
Кога поранешниот германски канцелар на телевизија го прашаа дали сака да биде премиер, одговори со одредено чудење: „Па, секој би сакал да биде премиер“. Ова, пак, мене ме зачуди бидејќи воопшто не сметам дека секој сака да биде премиер...
Повлекуваш линија, испрекината, низ срцево и преоѓаш на другата страна. Но зарем не сфати досега, дека автомобилите доаѓаат од твојата?
„Сакам да ми се врати онаа реалност во која постојат граници, во која минатото е минато, а иднината иднина.“ - од една страна текстот е манифестација на залудната носталгија на Угрешиќ, а од друга страна и слика на проблемите со кои нè мава по глава реалноста.
Последни коментари
19 мај, 2012 (16:47) Внатре Ви_За бре :) :) :)
18 мај, 2012 (22:07) Нека ми дозволат Хаха, фала што ми дозволи, уште и од таа дозвола да зависеше она за што зборувам т...
18 мај, 2012 (20:12) Внатре Моќно:) Интересни слики...Со нетрпение до крај го прочитав. Остај, колешката добр...
18 мај, 2012 (20:02) Нека ми дозволат Здраво Ана, еве јас ти дозволујам. Абе така е ко што викаш, остај, баш се нервирам ...
18 мај, 2012 (19:58) Пародија што тоа не е Јана, ти се знаеш со тојга најверојатно. Дај кулирај и не пошандрцувај. Поздрав ...